ontdooien etymology

Dutch word ontdooien comes from Dutch ont-, Dutch dooien ((intransitive) to thaw, to melt.)

Detailed word origin of ontdooien

Dictionary entryLanguageDefinition
ont- Dutch (nld) Forms inchoative verbs, indicating that a process is beginning. Un-, de-; forms verbs meaning to negate, remove or separate.
dooien Dutch (nld) (intransitive) to thaw, to melt.
ontdooien Dutch (nld) (transitive) to thaw.

Words with the same origin as ontdooien

Descendants of ont-
ontbreken ontcijferen ontgaan onthoofden onthouden onthullen ontkennen ontkenning ontkomen ontleden ontlopen ontmaskeren ontnemen ontploffen ontruimen ontslag ontsnappen ontspannen ontstaan ontsteken ontvluchten ontwerp ontwikkelen ontzeggen
Descendants of dooien